ساعت داره کم کم یک نیمه شب می شه. هنوز نخوابیدم. راستش نتونستم بخوابم.
اون شبی که می گفتند امشبه. از کله شب شروع به بزن بکوب کردند. صدای آهنگشون سقف رو هم میلرزونه و بالا و پایین پریدنشون اعصاب خورد کنه. نمی دونم اینها خودشون چطوری این آهنگ بلند دیش دیش دیشدینی را تحمل می کنند. حالا تا کی می خواهند ادامه بدهند خدا می دونه. ولی یک شب دیگه هم همین برنامه را داشتند و من ... ادامه...
نوشته شده توسط خودم در یکشنبه نوزدهم شهریور 1385 ساعت 10:58 | لینک ثابت |
از همه رنگ، شهر فرنگی است برای نمایش هر آنچه به نظر خاطراتچی جالب برسد. ثبت می کند برای دل خودش، تا گم نشوند و شاید روزی به دردی بخورد
