يك هفتهنامه آمريكايي با اشاره به روشن بودن ميكروفن رييس جمهوري آمريكا هنگام برگزاري مراسم اختتاميه نشست سران كشورهاي گروه هشت در "سنت پترزبورگ" روسيه نوشت:بخاطر روشن بودن ميكروفن ما توانستيم بخشي از رفتار هاي غيرمسوولانه و رضايت بوش از بيخبري خود از مسائل جهان را شاهد باشيم.
هفتهنامه "نيشن" روز پنجشنبه در گزارشي با عنوان "ميكروفن روشن اما مغز بوش خاموش بود" نوشت: در حالي كه از بيروت تا حيفا و تا بغداد بمبها منفجر ميشدند و انسانهاي بيگناه به قتل ميرسيدند، جرج بوش توانست بارديگر براي عكسبرداري در مراسم اختتاميه نشست سران گروه هشت قيافه بگيرد.
"همچنين به نظر ميرسد مسالهاي كه در مراسم خداحافظي رهبران گروه هشت كه ائتلاف آنان بخاطر خاورميانه در حال از هم پاشيدن است، باعث جلب توجه بوش شده بود اين نبود كه در دقيقه آخر پيشنهادي براي ايجاد صلح بدهد بلكه او به اين مساله فكر ميكرد كه چگونه هوجين تائو رييس جمهوري چين براي رسيدن به پكن بايستي هشت ساعت پرواز كند."
اين هفتهنامه تصريح ميكند: بوش در حالي اين سخنان را با همتاي چيني خود آغاز كرده بود كه با حرفي بيمعني گفته بود اينجا همسايه شماست، زياد كه طول نميكشد به خانه برسيد؟
"ظاهرا بوش فراموش كرده است كه سنت پترزبورگ در شمال غربي روسيه و در مجاورت تركيه قرار دارد و پكن در شرقيترين نقطه آسيا قرار دارد البته بوش كه از نظر جهانيان همچون يك مهدكودكي رفتار ميكرد گفته بود: شما هشت ساعت در پرواز هستيد؟ من هم همينطور البته بوش پس از آنكه متوجه اشتباه خود شد گفت: روسيه كشور بزرگي است و چين هم كشور بزرگي است!"
به نوشته نيشن، متاسفانه اظهارات خصوصي بوش به توني بلر نخست وزير انگليس نيز كه چند دقيقه پس از آن صورت گرفت، نشاندهنده نا آگاهي او از مسائل مهمتري همچون دلايل و راه حلهاي احتمالي حمله خونين اسراييل به لبنان بود به گونهاي كه بوش به بلر گفته بود: "ببين، مساله اينجاست كه آنها بايد سوريه را مجبور كنند كه به حزبالله فشار بياورد تا اين كار را انجام ندهد و اينگونه مساله حل ميشود. من احساس كردم به كوفي بگم به اسد زنگ بزن و كاري كن كه اتفاقي بيافتد."
اين هفتهنامه آمريكايي نوشته است: هرچند استفاده رييس جمهور ما از لحني كه بيشتر در شبكههاي راديويي استفاده ميشود جالب است ولي ناآگاهي عميق او از مسائل جهان بسيار خطرناك است زيرا اسراييل، حماس و حزبالله همگي از برنامههاي كاري خود برخوردارند و سوريه تنها يكي از بازيگران منطقه است. علاوه بر اينها، بيميلي كامل بوش به روند صلح خاورميانه به خصوص به عنوان يك "ميانجي صادق" ميان اسراييل و فلسطين، از زمان روي كار آمدن جرج بوش در سال ۲۰۰۰كه به حكم دادگاه عالي صورت گرفت، زمينه را براي اين لحظه آماده كرده بود.
نيشن افزوده است: ولي آيا ما بايد متعجب شويم كه بوش از جهاني كه ظاهرا آن را اداره ميكند بيخبر باشد؟ در حقيقت اشتباه بزرگ دولت بوش شديدا سياستهاي سكولار در خاورميانه را ضعيف كرده و باعث تقويت قدرت مجاهدان مذهبي همچون گروههاي حزبالله شده كه در مناطقي رام نشدني همچون عراق تا كرانه باختري و غزه فعال هستند.
اين هفتهنامه نوشته است: مسالهاي كه واقعا "طعنه آميز" است اين است كه دولت بوش با تضعيف نيروي نظامي و عدم ارائه سياستهاي خارجي، درحالي كه كل منطقه خاورميانه در معرض آتش سوزي بزرگي قرار گرفته تنها به يك ناظر درمانده تبديل شده است.
""اين در حالي است كه پيشنهاد بلر به بوش براي سفر به خاورميانه و فراهم كردن زمينه براي سفر كاندوليزا رايس وزير امور خارجه آمريكا به منطقه به نظر سازندهتر بود و به نظر همانند انتقاداتي بود كه "مادلين آلبرايت" ( (Madeleine Albrightوزير امور خارجه اسبق آمريكا از رايس كرده بود و اعتراض داشت كه چرا او كنفرانس سنت پترزبورگ را ترك نكرد كه به صورت اورژانس به مساله خاورميانه بپردازد.""
نيشن تصريح دارد: البته آلبرايت از "فاجعه" عراق به عنوان علت اصلي دورشدن توجهات به روند صلح خاورميانه ياد كرد ولي رايس در پاسخ به انتقاد هاي او گفته بود طي ۶۰سال گذشته دولتهاي آمريكايي اعم از جمهوريخواه و دمكرات چشمان خود را بر عدم وجود نيروهاي دمكراتيك و تعدد گرايي در منطقه بسته بودند ولي هم اكنون سياست ما تغيير كرده است.
به نوشته نيشن، اين اظهارات از هيچ معناي منطقي برخوردار نيست زيرا آمريكا همچنان از ديكتاتورهاي منطقه در عربستان سعودي، مصر و اردن حمايت مي كند و اين مساله طي ۶۰سال گذشته نيز بر همين منوال بوده است در واقع بوش اخيرا نيز كشور ليبي را به فهرست "تاييد شده" خود افزوده است.
اين هفتهنامه آمريكايي تصريح دارد: اين در حالي است كه اسراييل با حمايت آمريكا به دولتهاي منتخب در تشكيلات خودگردان و لبنان حمله ميكند در مورد دمكراسي در عراق نيز بوش ميخواهد روسيه از آن پيروي كند ولي مسائل آنگونه كه نومحافظهكاراني همچون "ريچارد پرل" طراح اصلي تهاجم به عراق اميدوار بودند، پيش نرفت زيرا او اميدوار بود "احمد چلبي" كه مورد حمايت وزارت دفاع آمريكا بود در بغداد حكومت را به دست گيرد و اسراييل را به رسميت بشناسد.
""اين درحالي است كه روزيكشنبه پارلمان عراق كه همواره داراي اختلافات زيادي است، به اتفاق آرا قطعنامهاي را در محكوم كردن تهاجم اسراييل به لبنان صادر كرده و از شوراي امنيت سازمان ملل و رهبران گروه هشت خواست با مداخله در اين مساله "تهاجم جنايتكارانه اسراييل را متوقف كنند."" نيشن افزوده است: آمريكا به جاي بوجود آوردن يك متحد انعطاف پذير براي خود و اسراييل، با سرنگون كردن صدام حسين باعث گسترش هلال تحت تسلط شيعيان در منطقه شدهاست كه ادعاي بوش براي آوردن دمكراسي و ثبات در منطقه را به تمسخر گرفته است.
هفتهنامه "نيشن" روز پنجشنبه در گزارشي با عنوان "ميكروفن روشن اما مغز بوش خاموش بود" نوشت: در حالي كه از بيروت تا حيفا و تا بغداد بمبها منفجر ميشدند و انسانهاي بيگناه به قتل ميرسيدند، جرج بوش توانست بارديگر براي عكسبرداري در مراسم اختتاميه نشست سران گروه هشت قيافه بگيرد.
"همچنين به نظر ميرسد مسالهاي كه در مراسم خداحافظي رهبران گروه هشت كه ائتلاف آنان بخاطر خاورميانه در حال از هم پاشيدن است، باعث جلب توجه بوش شده بود اين نبود كه در دقيقه آخر پيشنهادي براي ايجاد صلح بدهد بلكه او به اين مساله فكر ميكرد كه چگونه هوجين تائو رييس جمهوري چين براي رسيدن به پكن بايستي هشت ساعت پرواز كند."
اين هفتهنامه تصريح ميكند: بوش در حالي اين سخنان را با همتاي چيني خود آغاز كرده بود كه با حرفي بيمعني گفته بود اينجا همسايه شماست، زياد كه طول نميكشد به خانه برسيد؟
"ظاهرا بوش فراموش كرده است كه سنت پترزبورگ در شمال غربي روسيه و در مجاورت تركيه قرار دارد و پكن در شرقيترين نقطه آسيا قرار دارد البته بوش كه از نظر جهانيان همچون يك مهدكودكي رفتار ميكرد گفته بود: شما هشت ساعت در پرواز هستيد؟ من هم همينطور البته بوش پس از آنكه متوجه اشتباه خود شد گفت: روسيه كشور بزرگي است و چين هم كشور بزرگي است!"
به نوشته نيشن، متاسفانه اظهارات خصوصي بوش به توني بلر نخست وزير انگليس نيز كه چند دقيقه پس از آن صورت گرفت، نشاندهنده نا آگاهي او از مسائل مهمتري همچون دلايل و راه حلهاي احتمالي حمله خونين اسراييل به لبنان بود به گونهاي كه بوش به بلر گفته بود: "ببين، مساله اينجاست كه آنها بايد سوريه را مجبور كنند كه به حزبالله فشار بياورد تا اين كار را انجام ندهد و اينگونه مساله حل ميشود. من احساس كردم به كوفي بگم به اسد زنگ بزن و كاري كن كه اتفاقي بيافتد."
اين هفتهنامه آمريكايي نوشته است: هرچند استفاده رييس جمهور ما از لحني كه بيشتر در شبكههاي راديويي استفاده ميشود جالب است ولي ناآگاهي عميق او از مسائل جهان بسيار خطرناك است زيرا اسراييل، حماس و حزبالله همگي از برنامههاي كاري خود برخوردارند و سوريه تنها يكي از بازيگران منطقه است. علاوه بر اينها، بيميلي كامل بوش به روند صلح خاورميانه به خصوص به عنوان يك "ميانجي صادق" ميان اسراييل و فلسطين، از زمان روي كار آمدن جرج بوش در سال ۲۰۰۰كه به حكم دادگاه عالي صورت گرفت، زمينه را براي اين لحظه آماده كرده بود.
نيشن افزوده است: ولي آيا ما بايد متعجب شويم كه بوش از جهاني كه ظاهرا آن را اداره ميكند بيخبر باشد؟ در حقيقت اشتباه بزرگ دولت بوش شديدا سياستهاي سكولار در خاورميانه را ضعيف كرده و باعث تقويت قدرت مجاهدان مذهبي همچون گروههاي حزبالله شده كه در مناطقي رام نشدني همچون عراق تا كرانه باختري و غزه فعال هستند.
اين هفتهنامه نوشته است: مسالهاي كه واقعا "طعنه آميز" است اين است كه دولت بوش با تضعيف نيروي نظامي و عدم ارائه سياستهاي خارجي، درحالي كه كل منطقه خاورميانه در معرض آتش سوزي بزرگي قرار گرفته تنها به يك ناظر درمانده تبديل شده است.
""اين در حالي است كه پيشنهاد بلر به بوش براي سفر به خاورميانه و فراهم كردن زمينه براي سفر كاندوليزا رايس وزير امور خارجه آمريكا به منطقه به نظر سازندهتر بود و به نظر همانند انتقاداتي بود كه "مادلين آلبرايت" ( (Madeleine Albrightوزير امور خارجه اسبق آمريكا از رايس كرده بود و اعتراض داشت كه چرا او كنفرانس سنت پترزبورگ را ترك نكرد كه به صورت اورژانس به مساله خاورميانه بپردازد.""
نيشن تصريح دارد: البته آلبرايت از "فاجعه" عراق به عنوان علت اصلي دورشدن توجهات به روند صلح خاورميانه ياد كرد ولي رايس در پاسخ به انتقاد هاي او گفته بود طي ۶۰سال گذشته دولتهاي آمريكايي اعم از جمهوريخواه و دمكرات چشمان خود را بر عدم وجود نيروهاي دمكراتيك و تعدد گرايي در منطقه بسته بودند ولي هم اكنون سياست ما تغيير كرده است.
به نوشته نيشن، اين اظهارات از هيچ معناي منطقي برخوردار نيست زيرا آمريكا همچنان از ديكتاتورهاي منطقه در عربستان سعودي، مصر و اردن حمايت مي كند و اين مساله طي ۶۰سال گذشته نيز بر همين منوال بوده است در واقع بوش اخيرا نيز كشور ليبي را به فهرست "تاييد شده" خود افزوده است.
اين هفتهنامه آمريكايي تصريح دارد: اين در حالي است كه اسراييل با حمايت آمريكا به دولتهاي منتخب در تشكيلات خودگردان و لبنان حمله ميكند در مورد دمكراسي در عراق نيز بوش ميخواهد روسيه از آن پيروي كند ولي مسائل آنگونه كه نومحافظهكاراني همچون "ريچارد پرل" طراح اصلي تهاجم به عراق اميدوار بودند، پيش نرفت زيرا او اميدوار بود "احمد چلبي" كه مورد حمايت وزارت دفاع آمريكا بود در بغداد حكومت را به دست گيرد و اسراييل را به رسميت بشناسد.
""اين درحالي است كه روزيكشنبه پارلمان عراق كه همواره داراي اختلافات زيادي است، به اتفاق آرا قطعنامهاي را در محكوم كردن تهاجم اسراييل به لبنان صادر كرده و از شوراي امنيت سازمان ملل و رهبران گروه هشت خواست با مداخله در اين مساله "تهاجم جنايتكارانه اسراييل را متوقف كنند."" نيشن افزوده است: آمريكا به جاي بوجود آوردن يك متحد انعطاف پذير براي خود و اسراييل، با سرنگون كردن صدام حسين باعث گسترش هلال تحت تسلط شيعيان در منطقه شدهاست كه ادعاي بوش براي آوردن دمكراسي و ثبات در منطقه را به تمسخر گرفته است.
نوشته شده توسط خودم در جمعه سی ام تیر 1385 ساعت 19:2 | لینک ثابت |
از همه رنگ، شهر فرنگی است برای نمایش هر آنچه به نظر خاطراتچی جالب برسد. ثبت می کند برای دل خودش، تا گم نشوند و شاید روزی به دردی بخورد
