اینکه چرا من فردا رای نمی دهم دلایل زیادی داره.
فکر نکنید می گم یک رای موثر نیست،نه حتی یک رای هم در سرنوشت انتخابات تاثیر گذاره. ولی باز هم من رای نمی دهم.
باور کنید جزوه تحریمی های انتخابات هم نیستم. ولی باز هم رای نمی دهم.

رای نمی دم، چون رای دادن خرج داره. باید کار و زندگی را تعطیل کنم، کلی ام خرج کنم تا بتونم رای بدم: یه بلیط هواپیما می شه  بقرار سیصد ،چهار صد هزارتومان (البته با تخفیف دانشجویی پنجاه درصد معادل با سی درصد) ، کلی خرج سوغاتی و مخلفات سفر . ولی راستی چرا ایرانیان خارج کشور فقط می تونند برای ریاست جمهوری رای بدهند؟ حالا در مورد انتخابات شورای شهر قبول که ربطی به اونها نداره.ولی انتخابات خبرگان یا انتخابات مجلس به یه نحوی به اونها هم مرتبط می شه. نتبجه اش یه جورایی وضعیت اونها را هم اینور و انور می کنه. نمی دونم شاید هم اصلا به اونها مربوط نمی شه. اصلا به من چه که به اونا مربوط می شه یا نمی شه. ای داد بیداد. این فشار درسی هم بد چیزیه. ادم را وادار می کنه همینطور شر و ور به هم ببافه. بگذریم. کاش می شد یکی از این مشتاقان خدمت به ملت خرج رفت و برگشت ما را می داد ، ما هم در انتخابات شرکت می کردیم ، یه آب و هوایی هم تازه می کردیم.  اصلا بی خیال.